Yüzde onunu ancak okuyabildim. Bir insanın bunları yazabilmesi için müthiş bir nefrete sahip olması lazım. Ve en ilginci de böyle bir adamı lider yapan bir halk? Gerçekten insan bazen hayret ediyor.
Kitabın arkasındaki hashtagleri görünce wtf dedim ama dur yazarı en büyük 4 Japon yazardan biri diye okudum. Bu Japonların otobiyografik romanları da değişink oluyormuş.
Özellikle Hamburg prensi çok iyiydi. Gerçekten klasik kahramanlık hikayelerini müthiş tiye alıp harika bir sonla bitirmiş. İşte böyle ya nedir bizdeki gibi kötü sonla biten hikayeler.
Bu mu yani 20. asırda en büyük Türk düşünürü? Yine beklentileri yüksek tutup gerçekle karşılaşınca oluşan hayal kırıklığı. Türk aydını niye bu kadar öfkeli ve diğerlerinin hakkında ne düşündüğüyle bu kadar kafayı bozmuş?
Etkileyici bir novella. Ama satır aralarında buram buram Sovyet propagandası geliyor. Zaten öyle olmasa Cengiz Aytmatov gibi bir Türk'ü rejim öyle büyük makamlara getirmezdi.
Sevdiğim filmlerin favori sahnelerini tekrardan izleme tadında bir kitap. Neden Orhan Pamuk'un gelmiş geçmiş en iyi Türk yazar olduğunun kanıtı gibi. Orhan Pamuk Türkiye'dir baylar.