Martı Jonathan Livingston - Richard Bach

 

Bence bu hikayeyi ortaokul çağına gelmiş her gence okutacaksın. Dünya bambaşka bir yer olurdu. Benimki gibi yaşlarda artık çok geç diyorsunuz.

Kiraz Çiçekleri - Yasunari Kawabata

Kyoto'nun o bol çiçekli yollarında küçükken evlatlık verilen bir kızın sıradışı hikayesini okurken Kyotoluların o festivallerle dolu günlerine gideceğiniz bu hayalimsi romanda okurken kah gülecek kah gözleriniz yaşaracak ama en nihayetinde "what da fuq did i just read" diyeceksiniz.

Manzaradan Parçalar - Orhan Pamuk

Daha kimsenin tanımadığı bir yazarken endişeye kapılınca Paris Review'de Faulkner, Sartre, Borges'in çektiği sıkıntıları okuyarak teselli buluyormuş. Kitabın son yazısı çaaattt Orhan Pamuk'un Paris Review röportajı.

 

Babamın Bavulu - Orhan Pamuk

 

Orhan Pamuk'un en ince kitabı. Arada Orhan Pamuk ilacımı almam lazım kardeş. Şu kitaptaki fikirleri okuyup da beğenmeyen adam da ne bileyim değişinktir.

Saf ve Düşünceli Romancı - Orhan Pamuk

Roman konusunda en yetkili Türk'ün yazdığı roman nasıl yazılır kitabı. 

"Sanattan söz etmeden önce, insan bir sanat eseri yaratmaya çalışmalıdır." Niçe.

 

Sevme Sanatı - Eric Fromm

Özet: Eğer insanın yaşama deneyimi derin, kişiliği sınırsız ise sevgi sürer. Fakat insanların çoğu boş olduğu için, başkalarının kişiliklerini kendi kişiliği gibi kısa zamanda tanır ve tüketir.

 

The Spinoza Problem - Irvin Yalom

Orijinal ingilizcesini okudum. Bir romanda aradığımız her şey var: tarih, felsefe, psikoloji, savaş, aşk üçgeni, kurgu. bu yazarın diğer iki kitabını da kesin okurum herhalde.

bu noktada benim Spinoza problemime de dikkat çekmek isterim. şimdi Etik'i yarısına kadar okumuş bir insan olarak şunu söyleyebilirim ki kitabın tüm kurgusu totolojik. Gıdım gıdım sunulan aksiyom ve sonuçlarla kafanız bulandırılıp sonunda zokayı yutuyormuş gibi hissediyorsunuz. Tam bir dejenere Yahudi kurnazlığı.

Şaka bir yana seviyoruz Spinoza'yı. Bu kitapla aydınlanma tarihi açısından neden önemli biri olduğunu çok iyi kavrıyorsunuz. Yani 1600'li yıllarda böyle şeyleri söylemeye cesaret etmek. İsmi de çok tatlı ya. Aklıma direkt İspinoz kuşları geliyor.

 

Niçe Ağladığında - Irvin Yalom

 

Niçe'ye böyle davranan zaman sana bana neler yapmaz ki! Niçe'nin ağladığı kısımda ben de ağladım demek isterdim ama ben ağlayamam gözlerim dolar.

Tanrı ölmedi ya çok iddialı. Ama kurumsal dinler ölse hiç de fena olmaz.

Akıl Çağı - Sartre

hayatin anlamı konusunda varoluşçular en cesur olanlar.

Sartre resmen “Dostoyevski işine bak kardeşim” demiş. Muhtemelen 3 kitaplık tüm seriyi okurum. Bu Varoluscular çok esaslı adamlar. “si*erim senin Anusya'nın mana yüklü bakışlarını, benim Varoluş gibi daha önemli sorunlarım var” tadında neden Fransızların en buyuk romancılar olduklarının kanıtı bir eser.

belki bir Fransızlar kadar özgürlük adına bütün iktidarları kesip atmadık ama zamanında bizim de başbakan asmışlığımız var aslında. Ama işte nedense hep bir 50 yıl geriden takip ediyoruz.

 

Aziyade - Pierre Loti

 

Kurgusu biraz tırt bir roman. Felsefesi:

1) 1 erkek nasıl 4 kadını idare edebilir?

2) Meğer boş zamanları doldurmaya görevli bu oryantalistlerin Osmanlı sevgisinin sebepleri farklıymış.

3) Zaten bizim ahlak anlayışımız ahlaklı olmak değil ahlaksızlığı göz önünde yapmamak üzerine kuruludur.