Babamın Bavulu - Orhan Pamuk

 

Orhan Pamuk'un en ince kitabı. Arada Orhan Pamuk ilacımı almam lazım kardeş. Şu kitaptaki fikirleri okuyup da beğenmeyen adam da ne bileyim değişinktir.

Saf ve Düşünceli Romancı - Orhan Pamuk

Roman konusunda en yetkili Türk'ün yazdığı roman nasıl yazılır kitabı. 

"Sanattan söz etmeden önce, insan bir sanat eseri yaratmaya çalışmalıdır." Niçe.

 

Sevme Sanatı - Eric Fromm

Özet: Eğer insanın yaşama deneyimi derin, kişiliği sınırsız ise sevgi sürer. Fakat insanların çoğu boş olduğu için, başkalarının kişiliklerini kendi kişiliği gibi kısa zamanda tanır ve tüketir.

 

The Spinoza Problem - Irvin Yalom

Orijinal ingilizcesini okudum. Bir romanda aradığımız her şey var: tarih, felsefe, psikoloji, savaş, aşk üçgeni, kurgu. bu yazarın diğer iki kitabını da kesin okurum herhalde.

bu noktada benim Spinoza problemime de dikkat çekmek isterim. şimdi Etik'i yarısına kadar okumuş bir insan olarak şunu söyleyebilirim ki kitabın tüm kurgusu totolojik. Gıdım gıdım sunulan aksiyom ve sonuçlarla kafanız bulandırılıp sonunda zokayı yutuyormuş gibi hissediyorsunuz. Tam bir dejenere Yahudi kurnazlığı.

Şaka bir yana seviyoruz Spinoza'yı. Bu kitapla aydınlanma tarihi açısından neden önemli biri olduğunu çok iyi kavrıyorsunuz. Yani 1600'li yıllarda böyle şeyleri söylemeye cesaret etmek. İsmi de çok tatlı ya. Aklıma direkt İspinoz kuşları geliyor.

 

Niçe Ağladığında - Irvin Yalom

 

Niçe'ye böyle davranan zaman sana bana neler yapmaz ki! Niçe'nin ağladığı kısımda ben de ağladım demek isterdim ama ben ağlayamam gözlerim dolar.

Tanrı ölmedi ya çok iddialı. Ama kurumsal dinler ölse hiç de fena olmaz.

Akıl Çağı - Sartre

hayatin anlamı konusunda varoluşçular en cesur olanlar.

Sartre resmen “Dostoyevski işine bak kardeşim” demiş. Muhtemelen 3 kitaplık tüm seriyi okurum. Bu Varoluscular çok esaslı adamlar. “si*erim senin Anusya'nın mana yüklü bakışlarını, benim Varoluş gibi daha önemli sorunlarım var” tadında neden Fransızların en buyuk romancılar olduklarının kanıtı bir eser.

belki bir Fransızlar kadar özgürlük adına bütün iktidarları kesip atmadık ama zamanında bizim de başbakan asmışlığımız var aslında. Ama işte nedense hep bir 50 yıl geriden takip ediyoruz.

 

Aziyade - Pierre Loti

 

Kurgusu biraz tırt bir roman. Felsefesi:

1) 1 erkek nasıl 4 kadını idare edebilir?

2) Meğer boş zamanları doldurmaya görevli bu oryantalistlerin Osmanlı sevgisinin sebepleri farklıymış.

3) Zaten bizim ahlak anlayışımız ahlaklı olmak değil ahlaksızlığı göz önünde yapmamak üzerine kuruludur.

Biz - Yevgeni Zamyatin

Ahaha meşhur 1984 de arak çıktı ya dedirten kitap. Orwell de benim için bitmiştir. Orwell sadece konsepti ortalama bir okurun anlayabileceği seviyeye çekmiş. Zamyatin'in de tam da demek istediği şey bu. Dünyada yeni bir şey hemen normalleştiriliyor.

Var Olmanın Dayanılmaz Hafifliği - Milan Kundera

 

cok orijinal bir anlatim teknigi olan kitap.

bence dogu avrupa icin komunizm nasil bir berbat tecrube yaratmissa siyasal islam da bize aynisini yasatacak :(

Leviathan - Thomas Hobbes

 

hobbesin bir kitabi.

normalde kitaplari bitirmek icin sonuna kadar asilirim ama bu kitap okunmuyor ya. o donemin ingilizcesine alisiyorsunuz ama gerisi gelmiyor bir turlu. surekli tekrar, tekrar nereye kadar.

o donem icin caginin ilerisinde olabilir ama simdi bastan sona okunmasi cilginlik gibi. o degil de kendi dedelerimizin yazdigi seyleri okuyamazken bu ingilizceyi anlayabilmemiz de kimin ayibi acaba?

yok lan saka yapiyorum. sanki o zaman bizlerde bu konulara kafa yoran insanlar vardi da okuyalim?